Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ
απόδοση στα ελληνικά THE GREY CAT
'Εχεις ένα τσιγάρο;
- Είναι το τελευταίο σου; - 'Οχι.
Πώς σε λένε;
Jeanne.
- Γαλλίδα; - Εσένα;
- Heinrich. - Γερμανός...
Το κύμα δεν είναι καλό σήμερα για σέρφινγκ.
Κάνεις και εσύ σέρφινγκ;
'Ολα εντάξει;
- Λοιπόν; - Τί;
Κάνεις και εσύ σέρφινγκ;
Πρέπει να φύγω.
- Πού ήσουν; - Στο μπαρ.
Κάπνιζες;
Πήρες το CD;
Τί έκανες;
Ασκήσεις μαθηματικών. Και απαγγελία ποίησης.
- Πώς πήγε; - Της Clara δεν της άρεσε.
- Γιατί όχι; - Έκανα λάθη στην προφορά.
- Κατάφερες τίποτα; - Ο Jorge απουσίαζε πάλι.
Και τώρα;
Θα είναι εκεί την Τετάρτη, είμαι σίγουρος.
Τί έκανες με τα λεφτά;
Τα έβαλα σε μια θυρίδα, στον Σταθμό.
Clara, πρέπει να φύγουμε από δω.
Το Λάγος ακούγεται καλό. Υπάρχει κατάλληλη πόλη κοντά,
γεμάτη από εκκεντρικούς, πρεζόνια και τουρίστες.
Αυτό είναι το διαμέρισμα.
Έχει πρόσβαση σε τρεις δρόμους, υπάρχει υπόγειο πάρκινγκ
και κυκλοφορούν πολλοί τουρίστες. Είναι ιδανικό.
- Και πότε σκοπεύουμε; - Την Κυριακή.
Γιατί πρέπει πάλι να μετακινηθούμε;
Είπες ότι αυτό το μέρος έχει τα χάλια του.
Μην μου λες πως μετακομίζουμε επειδή βρίσκω το μέρος άθλιο!
- Τί συμβαίνει Jeanne; - Εσύ τί νομίζεις;
Γιατί ξαφνικά έπαψε αυτό το μέρος να σου φαίνεται άθλιο;
Γιατί το συνήθισα!
Πάω στο δωμάτιό μου.
- Σου συμβαίνει κάτι; - Τίποτε!
- 'Εκανες τη μετάφρασή σου; - Θα την κάνω.
Η παλλίροια.
Στέγη.
Εφιάλτης.
Πρόσθιο.
Με έντονο το "Σ".
Τί συμβαίνει;
- Πάω να πάρω παγωτό. - Και η μετάφραση;
Ορίστε.
Στη Βόρεια Ακτή ή στην Ηλιόλουστη Παραλία.
Και πριν από αυτό, ίσως στο Μαλιμπού.
Ταξιδεύοντας με τα κύματα.
Και εσύ; Πηγαίνεις ακόμη σχολείο;
Αλλά δεν είναι περίοδος διακοπών αυτήν την εποχή.
Είμαι εσωτερική σε σχολείο.
Δεν έχουν κανονικές διακοπές;
- Είναι στην Αγγλία. - Γιατί εκεί;
Δεν μαθαίνεις τίποτε στα Γερμανικά σχολεία. Έχουν τα χάλια τους.
- Πρέπει να φύγω. - Γιατί;
Πρέπει να μελετήσω.
Θα συναντηθούμε απόψε;
'Ισως.
Στην παλιά πλατεία, στις 11:00.
Είσαι Γερμανίδα;
Είναι σωστά μεταφρασμένο;
Μελιτζάνες γεμηστές; ''Γεμιστές'', όχι γεμηστές.
Ποιός ήταν αυτός;
- Κάποιος από το εστιατόριο. - Τί ακριβώς ήθελε;
- Διόρθωσα τον κατάλογο στα γερμανικά. - Είναι Πορτογάλος, λοιπόν;
- Τί συμβαίνει; - Κάποιος μας φωτογράφισε.
- Ποιός; - Η Clara τους ακολούθησε.
Τουρίστες είναι.
- Είσαι σίγουρη; - Ναι. Από την Ουαλία.
Η μετάφρασή σου είναι έξοχη.
'Οχι κατά λέξη. Θαυμάσια.
Μεταφράζει και τα μενού τώρα.
Ω, σταμάτα τώρα! Γεμιστές μελιτζάνες και τέτοια!
- Το διόρθωσα! - Φεύγουμε αύριο.
Λοιπόν, τί κάνουν οι γονείς σου;
Πηδιούνται.
Για χρήματα;
'Οχι. Εννοώ αυτήν τη στιγμή.
Πες μου κάτι για σένα.
Σαν τί;
'Εχεις αδελφούς ή αδελφές; Πώς ήταν το σχολείο;
Τί κάνεις όταν βγαίνεις έξω; Ποιά είναι τα αγαπημένα σου βιβλία;
Πόσα CD έχεις; Πώς είναι το δωμάτιό σου;
Κλείσε τα μάτια σου και φαντάσου μια βίλλα στο Αμβούργο.
Στον ποταμό 'Ελβα. Λέγεται ''Βίλλα Σταλ''.
Ο πατέρας μου πέρναγε από εκεί, όταν ήταν νέος.
Και όταν έγινε πλούσιος,
την αγόρασε για μας.
'Ηθελε να είμαστε εκεί, ευτυχισμένοι.
Τα πατώματα είναι ζεστά.
Ενδοδαπέδια θέρμανση. Σε κάθε δωμάτιο.
Το δωμάτιό μου είναι στον πάνω όροφο.
Αλλά τώρα είναι άδειο.
Από το παράθυρό μου βλέπω την πισίνα.
Εκεί, όπου αυτοκτόνησε η μητέρα μου.
Πήρε υπνωτικά χάπια.
Την βρήκε ο πατέρας μου
να επιπλέει δίπλα στην αντλία.
Μετακομίσαμε αμέσως.
Το σπίτι από τότε είναι άδειο.
Κρύψου!
Πού ήσουν;
- Κάποιον συνάντησες. - Εγώ; Εγώ;
'Ελα, Jeanne. Σταμάτα να παριστάνεις τη χαζή.
Πώς θα μπορούσα να συναντήσω κάποιον; Δεν πρόκειται να γνωρίσω ποτέ κανέναν!
Την επόμενη φορά κλείστε την πόρτα. Δεν μπορώ να κοιμηθώ όταν πηδιέστε!
Αστυνομία! Αστυνομία! Ελάτε γρήγορα!
Σκατά...
- Διαρρήκτες! Εχουν πάρει τα πάντα. - Και το κλειδί της θυρίδας;
Πάει! Πρέπει να πάμε στη Λισσαβώνα.
Γεμιστές μελιτζάνες!
'Επρεπε να είχαμε φύγει αμέσως.
Πήγαινε αριστερά.
Στρίψε δεξιά.
Αισθάνεσαι καλύτερα;
Κρυώνω πολύ.
- Αυτό είναι απαίσιο. - Jeanne, έχουμε ελάχιστα λεφτά.
- Δεν υπάρχει περίπτωση να το βάλω! - Είναι φτηνό και ζεστό.
- Αλλά είναι φρικτό! - Σκάσε και φόρεσέ το!
Δεν είμαστε σε δεξίωση!
Πηγαίνουμε στη Γερμανία.
Θα φτάσουμε εκεί σε δύο μέρες.
Εχουμε αρκετά λεφτά για βενζίνη και φαγητό.
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
Το αυτοκίνητο θα τα καταφέρει.
Λυπάμαι, Jeanne. Έφτασα στα όριά μου.
Πάμε.
Εχουμε καθόλου γερμανικά χρήματα;
Λίγα.
Ενας καφές δεν θα 'ταν κι άσχημα.
Τί είναι αυτό;
Γρανίτα.
Φράουλα;
Πιστεύεις πως θα τον αναγνωρίσουμε;
Αν μπορέσει να μας αναγνωρίσει κι αυτός...
Πόσα μας έμειναν;
Λίγα μάρκα. 40 δολλάρια. Μερικά εσκούδος.
Αν δεν έρθει, θα δοκιμάσουμε πάλι αύριο.
Θα έχει τους λόγους του.
Πάω στην τουαλέτα.
Θα βρεθούμε στο αυτοκίνητο.
Πώς την λένε;
Γιατί δεν ρωτάς εμένα;
Εντάξει. Πώς σε λένε;
Αυτό εκεί το αυτοκίνητο είναι δικό σου;
'Οχι, είναι με παραχώρηση.
Γιατί;
Γιαυτό είσαι εδώ; Να μου κάνεις σεμινάριο για επιχειρηματίες;
- 'Εχει απαλλαγή. - Από φόρους;
Τί σκατά θέλεις;
Το κράτος πληρώνει για την Μερσεντές σου;
Να πηγαίνω στους πελάτες μου με ένα "μίνι"; Δεν σου πέφτει λόγος.
- Τότε εξήγησέ μου γιατί... - Παράτα με ήσυχο!
Hans, σταμάτα!
Με αρρωσταίνεις.
Γιατί δεν ήρθες;
Τέρμα αυτές οι μαλακίες.
Ποιές μαλακίες;
Θα μπορούσα να σας φέρω σε επαφή με τον Benz.
Και μετά; Πόσο θα φάμε; Δέκα χρόνια; Δεκαπέντε;
Τί άλλο σας μένει να κάνετε;
Χρειαζόμαστε χρήματα.
Για ποιό πράγμα;
- Πρέπει να φύγουμε μακρυά. - Για πού;
Στην Υεμένη; Θέλετε να την "ακρωτηριάσουν";
Jeanne, άφησέ μας μόνους.
Με συγχωρείς.
- Με λένε Jeanne. - Είμαι η Paulina.
Σας είδα να έρχεστε. Είναι κάτω ο μπαμπάς μου;
Το φούτερ είναι άθλιο!
Ποιό τραγούδι ήταν αυτό;
Δεν έχω ιδέα. Μου το έγραψε ο φίλος μου.
Μπορώ να το ξανακούσω;
Βέβαια.
- Καπνίζεις; - Ναι.
Πού πάμε τώρα;
Θα πάμε σε ξενοδοχείο και θα περιμένουμε μέχρι αύριο.
Όμως, δεν μας έμειναν λεφτά!
Πού πηγαίνεις;
Στη γέφυρα.
Σκατά!
Μάθημα ιστορίας: Κανείς δεν τα θέλει πια.
- Πόσα δολλάρια; - 300.
Και πότε πρέπει πάλι να φύγουμε;
'Ελα, βρε μαμά!
'Οταν έρθει το πρωΐ.
Ο πατέρας θα επιστρέψει.
Θα πάρει τη γυναίκα του και το παιδί του.
Και θα τους ελευθερώσει.
Τί έπαθες;
Μοιάζεις σαν εγκληματίας.
Αυτά είναι όλα;
Και τα λεφτά από το Βούπερταλ;
Αυτά είναι τα λεφτά από το Βούπερταλ.
- Θα ληστέψουμε μια τράπεζα. - Είσαι παλαβός.
'Εχουμε διαβατήρια. Χρειαζόμαστε μόνο λεφτά και εισιτήρια.
'Οχι με την Jeanne, Hans! Ποτέ!
- Να ζητήσουμε από τον Klaus. - Τον Klaus...
Ας μην αρχίσουμε πάλι τα ίδια.
Τί είναι αυτά;
Ρούχα από τον κάδο.
Ας κοιμηθούμε λίγο.
Απολυμαντικό.
Ούτε ένα αγόρι δεν πρόκειται να με κοιτάξει πια.
Αυτό είναι καλό. Δεν θέλουμε να τραβήξουμε την προσοχή κανενός.
Και το πολύ συμβατικό τραβάει επίσης την προσοχή.
Πάμε.
Για τη μετάφραση του Moby Dick. Στις 4:00 η ώρα είναι καλά.
- Είσαι η Jeanne; - Ναι.
- Απέχουμε πολύ ακόμη; -' Οχι.
'Εχεις διαβάσει το Moby Dick;
- Το πρωτότυπο; - Στα Αγγλικά;
'Οχι, εννοώ την μη επιμελημένη έκδοση, την ανέγγιχτη από τους δασκάλους.
Τί σημαίνει αυτό;
Οι περισσότεροι από αυτούς κόβουν τη θαυμάσια περιγραφή,
του πώς βυθίζονται όλα στο νερό,
πώς οι άνθρωποι, που έχουν χάσει το δρόμο τους,
που παρασύρονται από το ρεύμα...
Klaus;
- Πόσος καιρός πέρασε; - Πολύς καιρός.
Δεν έχει αλλάξει.
'Οταν ζεις στη νεκρή ζώνη, είσαι κολλημένος στις αναμνήσεις σου.
Σχεδόν τα καταφέραμε, Klaus.
Χρήματα, διαβατήρια, με νέα ταυτότητα στο Σάο Πάολο...
Μην μου λες τίποτε. Είμαι πολύ αδύναμος άνθρωπος.
Χρειάζεται μόνο να μου δίνουν το κρασί μου, και μετά από 3 ώρες,
αρχίζω να αποκαλύπτω τα πάντα. Σε 4 ώρες, στην καλύτερη περίπτωση.
Πρέπει να έμειναν πολλά λεφτά από το βιβλίο.
Πιθανότατα.
Πιθανότατα;
Τί υπονοείς; Προσπαθείς να μας κοροϊδέψεις;
Σου το είπα, ή μήπως όχι;
Η εταιρεία δεν μου ανήκει πλέον.
Δεν είμαι ούτε στο συμβούλιο.
Είμαι αλκοολικός...
και με κρατάνε ακόμη
εξαιτίας της ιστορίας που συνδέεται με το όνομά μου.
Γι' αυτό παίρνω 7.800 το μήνα, μεικτά.
Δώσε μου προθεσμία τρεις εβδομάδες.
Για τί πράγμα;
Για το Σάο Πάολο. Θα σου βρω τα χρήματα.
Προσπάθησε να αντέξεις.
Η Jeanne δεν του μοιάζει καθόλου.
Πόσα;
1.200.
Τρεις βδομάδες! Αδύνατον!
- Θα τα καταφέρουμε. - Τον εμπιστεύεσαι;
Ναι.
Είναι προφανές για ποιόν λόγο θέλει να σε βοηθήσει.
- Τί είπες; - Ακουσες.
Σταμάτα το αυτοκίνητο.
Δεν αντέχω άλλο.
Δεν μου 'μεινε κουράγιο.
Jeanne, περίμενε στο αυτοκίνητο. Θα φύγουμε σε λίγο.
Ξέρω πού μπορούμε να μείνουμε.
Σ' ένα λεπτό, Jeanne.
Ξέρω πού μπορούμε να μείνουμε.
Αυτό ήταν το νούμερο 3.
Εάν ακολουθήσει το νούμερο 4, θα μπούμε.
Κάτω αριστερά.
Θα σβήσει.
Ελάτε.
Κάνει κρύο.
'Ελα, γαμημένο!
- Υπάρχει και εδώ πισίνα. - Σου το είπα.
Ενδοδαπέδια θέρμανση!
Και λοιπόν;
Οπως ακριβώς της είπε. Φαίνεται εντάξει.
Πάω να κρύψω το αυτοκίνητο.
Jeanne, έλα εδώ.
- Και ο μπαμπάς; - Θα κάνει την πρώτη βάρδια.
Αυτό το σπίτι θα είναι η σωτηρία μας.
Τώρα, όλα θα πάνε καλά.
Γιατί έκλαιγες;
- Παλιές ιστορίες. - Ο Klaus είναι ο πατέρας μου;
'Οχι.
Ήσουν πολύ ερωτευμένη μαζί του;
Ή μήπως λίγο;
Και το λίγο πονάει επίσης πολύ.
Εδώ είναι η λίστα για τα ψώνια.
'Εχεις ένα τσιγάρο;
Ήρθε να δεις κι εσύ την ταινία;
Στην αυλή και σε όλα τα γύρω κτήρια,
το γρασίδι είχε φυτρώσει ξανά.
'Ενα εγκαταλειμμένο χωριό, που φέρει το φορτίο του ολέθρου.
Το κρεματόριο, άχρηστο πια...
Οι μέθοδοι των Ναζί ξεπερασμένες.
Αυτό το τοπίο...
το τοπίο των 9.000.000 νεκρών.
Ποιός από εμάς θα προσέχει και θα προειδοποιήσει,
όταν φτάσουν οι νέοι ζηλωτές;
'Αραγε, θα φαίνονται πολύ διαφορετικοί από εμάς;
Κάπου ακόμη υπάρχουν αξιωματούχοι, που υπήρξαν τυχεροί,
επώνυμοι, που πάλι απαιτούν, χαφιέδες, που πέρασαν απαρατήρητοι.
Και όλοι αυτοί, που ποτέ δεν θέλησαν να το πιστέψουν,
ή το μισοπίστεψαν.
Κι εμείς συνεχίζουμε να υπάρχουμε, εμείς, που ειλικρινά πιστεύουμε
ότι το φυλετικό μίσος θα ταφεί κάτω από αυτά τα ερείπια.
Εμείς, που ακόμη υποκρινόμαστε ότι είμαστε γεμάτοι από νέα ελπίδα,
λες και πιστεύουμε πως όλα αυτά
περιορίστηκαν μόνο σε ένα μέρος και μόνο για μία φορά.
Εμείς, που θεωρούμε παρελθόν τα πράγματα που είναι δίπλα μας
και δεν ακούμε τον θρήνο, που δεν σταματά ποτέ.
Θέλω το όνομά σου.
Και θέλω να μιλήσω στους γονείς σου αύριο.
Απηύδησα πια!
Τί έκανες την προηγούμενη βδομάδα;
Το ξέχασες, έτσι;
Αλλά ξέρω τι έκανα εγώ!
Την τραγωδία της συνθηκολόγησης του Chamberlain στη συνθήκη του Μονάχου.
Και υπήρχαν δύο άτομα στην τάξη!
Εξαιρετικά επίπονο το να διαβάσετε 4 σελίδες και να απαντήσετε 2 ερωτήσεςι!
Αλλά, όταν είναι μέρα προβολής, ξαφνικά εμφανίζεστε όλοι!
'Ισως μπορείς να πεις κάτι για την ταινία.
'Ηταν έγχρωμη;
Είχε ήχο;
Αναλαμβάνω εγώ.
Εισαι παράξενη.
Παράξενη;
Απόμακρη.
Τα βρήκατε μεταξύ σας;
- Σας άκουσα. - Λυπάμαι.
Είναι καλύτερο από τους καυγάδες σας.
Πάντα μισούσα να ακούω τους γονείς μου.
Yπάρχουν χειρότερα πράγματα.
Απογοητεύτηκες;
'Οχι. Γιατί;
- Μ' αυτό... - Καθόλου.
'Ελα μαζί μου.
- Τίποτε δεν ήταν αλήθεια; - Τίποτε.
Και η βίλλα; Το Μαλιμπού;
'Ολα ψέμματα.
- Και η μητέρα σου; - Δεν έχω γονείς.
Ποτέ δεν είδα κανέναν τους, ποτέ δεν είχα κανέναν.
Ζω στον ξενώνα Anne Frank και παράτησα τη μαθητεία μου.
Είμαι ένας McJobbe με όνειρα για το σέρφινγκ και μου αρέσει ο B. Wilson.
- 'Ετσι έχουν τα πράγματα. - Ποιός σου αρέσει;
Ο Brian Wilson.
Μην μου πεις πως δεν τον ξέρεις;
Τί τρέχει με σένα; Προς τί η μεταμφίεση;
Δεν είναι μεταμφίεση.
Με το ζόρι σε αναγνώρισα.
Ανήκεις στους μάρτυρες του Ιεχωβά ή κάτι παρόμοιο;
Και δω έχεις τα φυλλάδιά σου;
Βαρέθηκα όλες αυτές τις μαλακίες με το ντύσιμο.
Τα μοντέλα, τις πόζες και όλες αυτές τις αηδίες για την εξωτερική εμφάνιση.
Λοιπόν βαρέθηκες...
Τί σου συμβαίνει;
Φτάνει τόσο.
Πίσω στη δουλειά.
'Ενα λεπτό, είναι η αδελφή μου. Έχω να την δω έναν αιώνα!
Τότε, μερικές ώρες παραπάνω δεν έχουν σημασία.
Θα με περιμένεις;
'Εχω διάλειμμα σε μία ώρα.
- Γιατί σου πήρε τόσην ώρα; - Είχε κόσμο.
Τρίτη απόγευμα;
Τί συμβαίνει; Δεν με πιστεύεις;
Κινδυνεύουμε να μας εντοπίσουν.
Είμαι σίγουρη ότι θα μας βρουν, με τον τρόπο που ντύνομαι.
Συνάντησες κανέναν;
Είσαι τρελλή;
Ως εδώ!
Γιατί λες ψέμματα;
Με κατασκοπεύεις! Είσαι τρελλός!
'Οχι, εσύ είσαι τρελλή. Τα έκλεψες.
Και τί έγινε;
Ένας φύλακας να σε δει, φτάνει. Τελείωσαν όλα.
- Ποιός είναι; - Τί εννοείς;
Τα έκλεψες, για να αρέσεις σε κάποιον.
Τα έκλεψα, για να αρέσω στον εαυτό μου.
Δεν έχεις ιδέα.
Για ποιό πράγμα;
Το είπα ήδη στον Hans.
Αυτά με τρελλαίνουν, ενώ εκείνα όχι.
Θα έδειχνα όπως όλοι οι άνθρωποι.
- Και αυτό θέλεις; - Ναι!
Θα το έχεις σύντομα. Απλώς κάνε λίγη υπομονή.
Αυτό το λες χρόνια τώρα. Σύντομα, σύντομα! Θέλω τώρα!
Γαμώτο! Μερικές μέρες ακόμη και θα τα καταφέρουμε.
Λίγος αυτοέλεγχος χρειάζεται.
Καλά, καλά.
'Εχεις δίκιο.
Ορίστε. Πήγαινε τώρα να ντυθείς.
Δείχνεις όμορφη.
Ποτέ δεν σου απαγόρεψα τίποτε.
Αλλά αγόρια ...και να κλέβεις ρούχα ... Σε παρακαλώ, όχι τώρα.
Μπορείς να μου το υποσχεθείς;
Ναι, το υπόσχομαι.
Λυπάμαι.
Μπορείς να με πάρεις;
Δεν μπορώ.
Μου χαμογέλασες όμως.
Μου θύμισες κάποιαν.
Αλλά, είμαι χρόνια εδώ.
Σε παρακαλώ.
Πραγματικά δεν μπορώ. Λυπάμαι.
Αστυνομία! Ακίνητη!
Αστυνομία! Πέσε κάτω!
Κάτω είπα!
Κάτι πρέπει να έχει συμβεί.
Τί, μπορώ να ρωτήσω;
'Ισως δεν μπόρεσε να βρει τα χρήματα.
- Γιατί δεν είναι εδώ, να μας το πει; - Δεν ξέρω.
Θα στείλουμε την Jeanne να τον βρει.
Σκατά!
Τί θα του κάνουν του Klaus;
Θα προσπαθήσουν μαζί του για μήνες.
Και μετά;
Πρέπει απλώς να κρατήσει κλειστό το στόμα του.
Στη διάρκεια των ανακρίσεων, αν μένεις σιωπηλός,
αν μπορείς και αντέχεις, αυτό τους τρελλαίνει.
Προσπαθούν να σε κάνουν να μιλήσεις δοκιμάζοντας κραυγές, αστεία, κολακείες...
Αυτό που θέλουν είναι μια αντίδραση, αλλά αν δεν την έχουν,
καταρρέουν οι ίδιοι.
Είναι το μόνο όπλο που σου μένει.
Θα πάω να πάρω πρωϊνό.
'Οχι.
Δεν υπάρχει τίποτε φαγώσιμο.
Τα λεφτά έχουν τελειώσει.
Δεν θα 'πρεπε να καπνίζεις.
Πού τα βρήκες αυτά;
Ρέστα από ψώνια. Τα είχα ξεχάσει.
Και εγώ συνήθιζα να κρατάω τα ρέστα.
Για βιβλία.
'Ηταν για ένα CD.
Αγόραζα και κραγιόν, επίσης.
Πού είναι ο μπαμπάς;
Στην πόλη.
Χωρίς λεφτά;
- Κοιτάζει κάτι. - Τί;
Αργότερα.
Αυτό είναι το καλύτερο μέρος να παρκάρουμε το αυτοκίνητο.
Δεν υπάρχει ψυχή πρωΐ-πρωΐ.
Πότε ανοίγει η τράπεζα;
Στις εννέα.
Πώς είναι μέσα;
Η Jeanne πρέπει να το ελέγξει ακόμη μια φορά.
Ο πεζόδρομος δεν μου αρέσει.
Υπάρχει μια πλαϊνή πόρτα, που βγάζει στο πάρκινγκ.
Και είναι ανοιχτή;
Θα το ελέγξει η Jeanne.
Καλά.
'Ωρα για ύπνο.
Θα κάνω την πρώτη βάρδια.
Σε περίμενα.
Γιατί έφυγες;
'Ερχεσαι, φεύγεις. Ποτέ δεν λες τίποτα.
Τί είναι αυτό;
Νόμιζα πως το ντύσιμο ήταν ανοησία.
Είχα λάθος...
...άποψη.
- 'Εχεις κοιμηθεί με πολλά κορίτσια; - 'Οχι.
Τέσσερα.
Ή μάλλον, τρία.
Αλλά δεν σήμαινε τίποτα.
Απλώς συνέβη.
Εσύ;
Γιατί δεν μιλάμε για σένα;
Πού πηγαίνεις κάθε φορά;
Γιατί ντύνεσαι λες και προσπαθείς να μεταμφιεστείς;
Γιατί είσαι φοβισμένη;
Και γιατί λες ψέμματα;
Οι γονείς σου ανήκουν σε σέχτα.
Κάνετε μασάζ ο ένας στον άλλον, ακούτε απαίσια ινδιάνικη μουσική
και κραυγάζετε σε έκσταση.
Αλλά κανείς δεν ξέρει τον Brian Wilson.
Αυτός είναι ο Brian Wilson.
Δώρο για σένα.
'Εκανα κάτι;
'Ηταν αηδιαστικό μαζί μου;
Δεν συγκρίνεται με τελετουργικό πήδημα στην κουλτούρα σου, ε;
Σωστά;
'Εχω δίκιο, λοιπόν;
'Οχι, οι γονείς μου είχαν δίκιο!
Τί σχέση έχει με τους γονείς σου;
'Οταν είσαι ανίσχυρη και μπερδεμένη,
πρέπει να μένεις σιωπηλή, να αφήνεις τον άλλον να μιλάει.
Ό,τι σχετικό με τα άλλα σου κορίτσια με κάνει ζηλιάρα και ανίσχυρη.
Αλλά πρέπει να μένω σιωπηλή
και να αφήνω τον άλλον να μιλάει. Αυτό θα τον τρελλάνει.
Και θα τον κάνει να καταρρεύσει.
Να διαλυθεί.
Οι γονείς σου στο έμαθαν αυτό;
Είναι ζεστό σαν κάτουρο.
Να σου φέρω μια κόκα;
Θα την πάρω από το μηχάνημα.
Είναι υπέροχο το πρωϊνό στο δάσος.
Χαράζει, όταν το φως φτάνει σ' ένα ορισμένο επίπεδο.
Στα 5.600 lux.
Ή στα 6.000. Το έχω ξεχάσει ...
- Δεν πειράζει. - Σκατά!
Πόσο χρονών είναι;
Ποιός;
Μην επαναλαμβάνεις σαν καθυστερημένο: Ποιός; Εγώ; Γιατί;
'Ηταν η πρώτη σου φορά;
Τί σε νοιάζει εσένα;
Κοίτα τη δουλειά σου, γαμώτο!
Δεν έχεις ιδέα τί διακυβεύεται εδώ.
Πού τον γνώρισες;
Τα άλλα παιδιά μπορούν να το σκάσουν, όταν κάποιος τα δέρνει.
Πού τον γνώρισες;
Στην Πορτογαλία.
Στην Πορτογαλία;
Και τώρα επιστρέφει εδώ, κι αυτό δεν σε βάζει σε σκέψεις;
Εγώ ήμουν που τον ακολούθησα. 'Ηθελα να τον ξαναδώ.
Δεν καταλαβαίνω.
Μου είπε για την βίλλα. Δεν ξέρει τίποτε.
Είναι ένας άνεργος μηχανικός.
Είσαι ερωτευμένη μαζί του;
Γιατί θέλεις να ξέρεις;
'Οταν είσαι ερωτευμένος, λες στον άλλον τα πάντα.
Γιαυτό, λοιπόν, σκέψου προσεκτικά.
- Να πάρω λίγο νερό; - Δεν είσαι σε ανάκριση!
- Πρέπει να ξέρουμε πού βρισκόμαστε. - Είναι ανάκριση!
Σας είπα ότι δεν ξέρει τίποτε, ότι δεν του έχω πει τίποτε,
αλλά δεν με πιστεύετε. Δεν πρόκειται να σας το ξαναπώ.
Δεν σας αφορά.
Είναι ερωτευμένη κι εμείς θα την κάνουμε να καταρρεύσει.
Πρέπει να την πάμε στην Καταρίνα.
'Οταν ηρεμήσουν τα πράγματα, μπορείς να έρθεις να μας βρεις.
Λες ψέμματα!
Είναι αδύνατον.
Δεν είναι ζωή για σένα αυτή.
Δεν μπορείς να αγαπάς κάποιον και να ζεις κρυμμένη.
Και εσείς; Αγαπιέστε!
Εμείς ζούμε και οι δύο κρυμμένοι.
Αλλά έκανες ένα παιδί. 'Εκανες εμένα.
Είναι δυνατόν;
Δεν θα 'πρεπε.
Τώρα το μετανοιώνεις, μετά από δεκαπέντε χρόνια.
Θα έπρεπε να πηγαίνεις σε ένα κανονικό σχολείο,
να αλλάζεις ρούχα με τις φίλες σου, να περνάς τις τάξεις.
Σκατά! Μετά από 15 χρόνια;
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Δεν θα τον ξαναδώ ποτέ.
Θέλω να μείνω μαζί σας.
Δεν τον αγαπώ.
Δεν θέλω να τον ξαναδώ.
Θέλω να είμαι μαζί σας.
Δεν τον αγαπώ.
Θα πέρουμε αυτόν τον δρόμο για την Β-5.
Θα βγούμε στον αυτοκινητόδρομο για την Χάβρη.
Θα οδηγείς εσύ, η Ζαν θα κάθεται δίπλα σου.
'Ολα εντάξει;
Ρίξε μια τελευταία ματιά σ΄αυτό.
Είναι όλα σωστά;
Αυτή η πλαϊνή πόρτα οδηγεί στο πάρκινγκ;
Ναι.
Και ήταν ανοιχτή;
Αύριο βράδυ θα είμαστε στη Χάβρη.
Δυο μέρες μετά, παίρνουμε το πλοίο.
Παίρνει πολύ να διασχίσεις τόσο πλατειά θάλασσα.
Μπορούμε να αρχίσουμε πάλι τα μαθήματα.
Θα διαλέξεις ένα ωραίο νέο όνομα.
Θα μπορείς να πας σε αληθινό σχολείο.
Και θα ξαναερωτευτείς! Είμαι σίγουρη.
Ναι, μαμά. Σίγουρα. Θα ξαναερωτευτώ.
Μην με αγγίζεις.
- Είσαι εδώ με τους γονείς σου; - Δεν άκουσες; 'Αντε γαμήσου!
- Άντε γαμήσου! - Τί συμβαίνει;
Σε σιχαίνομαι... Αυτό συμβαίνει!
'Ασε με ήσυχη! Και μην τολμήσεις να με αγγίξεις!
Δεν κατάλαβες; Δεν σ΄αγαπώ! Ποτέ μου δεν σ΄αγάπησα!
Εσύ και ο γαμημένος Brian Wilson, τα γαμημένα όνειρα με το σέρφινγκ!
- Είσαι τόσο αηδιαστικός! - Jeanne, σταμάτα!
Πήγαινε να καθαρίσεις τα τηγάνια σου!
Είσαι τόσο...
χαζός... τόσο μικρός ...
ένας βαρετός, ηλίθιος... τύπος!
Λυπάμαι. 'Ετσι είναι.
Γαμήσου!
Γιατί δεν είσαι στο αυτοκίνητο;
'Οχι τόσο γρήγορα.
Λάθος δρόμος!
Πηγαίνουμε πίσω στο σπίτι.
Δώσε μου το αντισηπτικό.
'Ανοιξέ το!
Η πλαϊνή πόρτα ήταν κλειστή.
'Ηταν ανοιχτή, ορκίζομαι.
Πόσα είναι;
Δεν ξέρω.
Πώς είναι ο μπαμπάς;
Δεν θ' ανεβάσει πυρετό.
Θα φύγουμε αύριο το πρωΐ.
Σε ώρα αιχμής, μέσα στην κίνηση.
Εάν περιμένουμε, θα έχουν εξετάσει το όπλο
και θα αποκλείσουν την περιοχή.
'Οταν ήμουν εκεί, η πλαϊνή πόρτα ήταν ανοιχτή.
Jeanne, πυροβόλησα άνθρωπο.
Σ΄αγαπώ.
Οι γονείς μου με ανάγκασαν να το κάνω.
Σε παρακαλώ, πίστεψέ με.
Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ, είσαι εσύ.
Τα φιλιά σου, η μυρωδιά σου και οι ιστορίες σου.
Δεν είμαι εσωτερική σε σχολείο στην Αγγλία.
'Εχεις δίκιο. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας.
Οι γονείς μου και εγώ
ανήκουμε σε μια αίρεση.
Είναι πολύ αυστηρή και είναι πολύ δύσκολο για μένα.
- Λες ψέμματα! - 'Οχι.
Σταμάτα τα ψέμματα!
- 'Οχι, είναι αλήθεια. - Δεν σε πιστεύω!
Δεν ξέρω ποιά ή τί είσαι.
Αλλά εσύ ήσουν που λήστεψες την τράπεζα σήμερα.
'Εχω δίκιο;
Ποιά είσαι;
Εντάξει τότε, φύγε.
Φύγε.
Ζούμε κρυμμένοι.
Τί εννοείς κρυμμένοι;
Γιατί γύρισες πάλι εδώ;
Οι γονείς μου φεύγουν σύντομα.
Και εσύ;
Με περιμένουν.
Πού κρύβεστε;
Στο σπίτι που μου είπες.
Και αν ξαναγυρίσεις εκεί,
δεν θα ειδωθούμε ποτέ ξανά;
Θέλεις να μείνεις μαζί μου;
Αλλά δεν θα το επέτρεπαν ποτέ.
Θέλεις να πιεις κάτι;
Όταν όμως επιστρέψω, θα είσαι ακόμη εδώ;
Θα μείνω μαζί σου.
Πήγα να τον δω ξανά.
'Ηθελα να μείνω μαζί του.
Αλλά δεν μπόρεσα.